Grenadier (mundur wz. 1807)

Grenadier

Grenadierzy

W każdym batalionie znajdowała sie jedna kompania grenadierska. Ze względu na swoją wyjątkowość nazywana kompanią wyborczą (wyborową). Żołnierze przeznaczani do kompanii grenadierskich zazwyczaj charakteryzowali się wysokim wzrostem oraz mocną budową ciała. Zadaniem kompanii grenadierskich było głównie wspieranie fizylierów w momentach i miejscach, gdzie ich siła i masa mogła spowodować szybsze przerwanie linii przeciwnika.
Umundurowanie grenadiera różni sie od fizylierskiego czterema szczegółami: na głowie wysoka futrzana czapa tzw. bermyca, na ramionach czerwone epolety z czerwoną frędzlą, oraz zawieszony na pendencie tasak (półszabla piechotna), na ładownicy widoczny symbol kompanii grenadierskiej - gorejący granat.

Mundur letni
photo photo photo photo
Mundur zimowy
photo photo photo photo
Mundur zimowy w płaszczu
photo photo photo photo



Charakterystyczne dla szeregowego grenadiera
photo

Bermyca - z daszkiem, noszona przez grenadierów, obszyta futrem, z pąsowymi kordonami i kitą w tym samym kolorze.        Z przodu bermycy blacha naczelna z wybitym numerem pułku i emblematami granatów. 

photo

Ładownica z czarnej skóry przewieszona przez lewe ramię z charakterystycznym dla grenadierów emblematem granatu. Pas od ładownicy wykonany z grubej bielonej skóry.

photo

Kurtka z sukna barwy ciemnogranatowej, z pąsowym kołnierzem i pąsowymi łapkami (mankietami). Z przodu kurtki widoczny żółty, obustronnie odpinany "rabat". Wszystkie wypustki kurtki mają barwę żółtą. Grenadierów wyróżniały epolety barwy pąsowej.

photo

Tasak - francuska półszabla piechoty wzór AN IX. Ozdobiona charakterystycznym dla grenadierów czerwonym temblakiem.




Ogólne
photo

Koszula.

   
photo

Spodnie z białego lnianego płótna tzw. "czechczery".

photo

Spodnie z granatowego sukna tzw. "rajtuzy".