» Mundur koszarowy (mundur wz. 1807)

Mundur koszarowy

Mundur koszarowy

Mundur koszarowy a właściwie koszarowo/ćwiczebno/wyjściowy był ubiorem codziennym żolnierzy epoki napoleońskiej. Prosty i oszczędny w formie, był tanią alternatywą dla znacznie bogatszego a przez to i droższego umundurowania służbowego. W warunkach pokojowych żołnierze przez większość czasu korzystali głównie z mundurów koszarowych, jedynie na służbę zewnętrzną (warta przed koszarami, patrol miejski, parada) zakładając mundury służbowe.

Mundur koszarowy składa się z: lejbika (spencera) granatowego z pąsowym kołnierzem, spodni identycznych jak przy mundurze służbowym (latem białe, jesienią i zimą granatowe) oraz miękkiej furażerki francuskiego typu. Pod lejbikiem (spencerem) noszona granatowa kamizelka. W wersji podoficerskiej w miejsce francuskiej furażerki może być noszona pozaslużbowa, pozaregulaminowa polska miękka rogatywka z barankowym otokiem (konfederatka).

Mundur letni
photo photo
Mundur zimowy
photo photo



photo

Konfederatka czapka typu polskiego, zastępującą regulaminową, francuską furażerkę. Noszona głównie przez podoficerów.

   
photo

Lejbik z granatowego sukna, kołnierz i wypustki barwy pąsowej. Guziki z numerem pułku.

photo

Kamizelka z granatowego sukna, noszona głównie przez podoficerów podczas służby garnizonowej.